Mateusz Kałuża z podwójną nagrodą konferencji SPIE Photonics West
Dr inż. Mateusz Kałuża odebrał nagrodę za najlepszą pracę z zakresu druku przestrzennego z rąk dr. Henry’ego Helvajiana związanego z the Aerospace Corporation, fot. SPIE
Niecały rok po obronie doktoratu nasz fizyk wraca z największej światowej konferencji optycznej z dwiema nagrodami za publikację z zakresu druku 3D oraz zaawansowanych technologii wytwarzania elementów mikro- i nanooptycznych.
— Ponad 20 tysięcy uczestników i kilka tysięcy zgłoszonych prac może onieśmielić i sprawić, że uczestnik takiej konferencji czuje się „jednym spośród wielu”, może właśnie dlatego nagrody były dla mnie sporym zaskoczeniem — mówi dr inż. Mateusz Kałuża, młody badacz zajmujący się m.in. tematyką optyki dyfrakcyjnej i promieniowaniem terahercowym.
Z myślą o konferencji SPIE Photonics West nasz fizyk zgłosił pracę zatytułowaną Diffractive optical element-based coupler for multicore fibers fabricated using two-photon polymerization, bazującą na badaniach prowadzonych w ramach projektu „Mikrorezonatory optyczne wykorzystujące mody galerii szeptów do zastosowań w czujnikach biomedycznych” razem z dr. hab. inż. Piotrem Lesiakiem, prof. PW, oraz inż. Konradem Pogorzelcem.
Element dyfrakcyjny umieszczony na czole światłowodu, schemat: M. Kałuża
— Praca dotyczy nowatorskiego sprzęgacza światłowodowego opartego na dyfrakcyjnym elemencie optycznym, zaprojektowanym specjalnie dla światłowodu czterordzeniowego. Rozwiązanie umożliwia selektywne pobudzanie wybranych kombinacji rdzeni, pozwalając kierować światło dokładnie tam, gdzie jest potrzebne – z wysoką wydajnością i kontrolą nad jego rozkładem — mówi dr Kałuża.
Jak zaznacza, światłowody wielordzeniowe to jedna z kluczowych technologii przyszłości w telekomunikacji i czujnikach optycznych. Dzięki nim każde włókno może przesłać więcej informacji, zwiększając tym samym przepustowość bez konieczności rozbudowy całej infrastruktury. Aby w pełni wykorzystać ten potencjał, niezbędne jest jednak precyzyjne i wydajne sterowanie światłem trafiającym do poszczególnych rdzeni światłowodu — i to właśnie koncepcja z Wydziału Fizyki PW pozwala rozwiązać ten problem.
— Kluczową jej zaletą jest to, że całe urządzenie ma postać pojedynczej, zintegrowanej struktury. Dzięki zastosowaniu innowacyjnych technologii druku przestrzennego, takich jak dwufotonowa polimeryzacja, element został wytworzony bezpośrednio na czole światłowodu w jednym kroku technologicznym. Oznacza to uproszczenie procesu produkcji, obniżenie kosztów oraz eliminację konieczności skomplikowanego montażu wielu komponentów — opisuje pracę dr Kałuża.
Stworzenie rozwiązania było możliwe m.in. dzięki drukarce Nanoscribe Photonic Professional GT2, która pozwala na wytwarzanie obiektów trójwymiarowych w bardzo dużej rozdzielczości. Sprzęt znajduje się w przestrzeni CEZAMAT-u. Więcej informacji w artykule Urok detalu.
Takie podejście otwiera drogę do tworzenia kompaktowych, wydajnych i ekonomicznych urządzeń dla systemów transmisji danych oraz zaawansowanych czujników światłowodowych, w których kluczowe znaczenie ma precyzyjna kontrola propagacji światła.
