Wpływ domieszkowania na własności fizykochemiczne związku PrFeAsO (Pr1111)

grafika symboliczna, fot. magnific

Współpraca Wydziału Fizyki Politechniki Warszawskiej z Instytutem Wysokich Ciśnień PAN oraz Instytutem Fizyki PAN wniosła ważny wkład w zrozumienie wpływu domieszkowania na własności najmniej poznanego materiału z grupy żelazowych nadprzewodników oksypniktydowych.

Szczególnie ciekawe okazały się ustalenia dotyczące wpływu domieszkowania na dynamikę sieci krystalicznej, pozyskane przy pomocy badań nieelastycznego rozpraszania światła (spektroskopia Ramana) oraz zaawansowanych obliczeń metodą funkcjonałów gęstości (DFT – Density Functional Theory). Seria zaawansowanych badań została zrealizowana przez dr. Tarasa Palasyuka w Laboratorium Spektroskopii Ramanowskiej pod kierownictwem dr. inż. Cezariusza Jastrzębskiego. Część teoretyczną opracował dr hab. Michał Wierzbicki.

Rekordowe domieszkowanie fluorem

Najważniejszym odkryciem w obrębie diagramu fazowego Pr1111 jest wyznaczenie granicy stabilności chemicznej przy zastępowaniu tlenu fluorem. Atomy fluoru mogą zastąpić atomy tlenu w ilości aż do 70% atomowych bez destabilizacji struktury kryształu. Jak dotąd, spośród wszystkich materiałów rodziny Ln1111 (gdzie Ln oznacza lantanowiec/ziemię rzadką), to właśnie Pr1111 wykazuje największy zakres domieszkowania fluorem.

Fakt ten udowodniono bezpośrednio dzięki spektroskopii ramanowskiej, która precyzyjnie śledzi zmiany w drganiach poszczególnych warstw atomowych pod wpływem zmian składu chemicznego.

Anomalny i unikalny wpływ manganu

Zaobserwowano nieliniowy wpływ domieszkowania manganem na częstości drgań sieciowych warstwy złożonej z atomów prazeodymu (Pr). Jest to pierwsza tego typu obserwacja w całej rodzinie związków typu Ln1111. Wyjątkowość tego zjawiska i jego mechanizm mikroskopowy potwierdzono komplementarnie: za pomocą spektroskopii ramanowskiej oraz obliczeń DFT.

„Dostrajanie” nadprzewodnictwa antymonem

Wykazano, że izowalencyjne podstawianie arsenu antymonem pozwala na subtelne „dostrojenie” (tuning) właściwości nadprzewodzących. Zmiany te, ustalane w drodze pomiarów ramanowskich oraz obliczeń DFT, ujawniły bezpośredni związek pomiędzy geometrią warstwy przewodzącej FeAs a temperaturą krytyczną nadprzewodnictwa.

Wyniki prac zostały opublikowane w serii trzech artykułów naukowych:

Wyniki opisanych badań otwierają nowe perspektywy w projektowaniu i optymalizacji zaawansowanych nadprzewodników żelazowych.

oprac. Taras Palasyuk